مرغ باغ ملکوت

روز ها فكر من اين است وهمه شب سخنم

كه چرا غافل زاحوال دل خويشتنم

زكجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

به كجا ميروم آخر ننمايي وطنم

مرغ باغ ملكوتم نيم از عالم خاك

چند روزي قفسي ساخته اند از بدنم

من به خود نا مده ام كه به خود باز روم

آنكه آورده مرا باز برد در وطنم

[+] نوشته شده توسط آرش در 20:40 | |